Wrocław, 31 grudnia 1978 roku, zima zapowiadała się łagodnie, a mieszkańcy miasta nie spodziewali się żadnych drastycznych zmian pogody. Mimo doniesień o obfitych opadach śniegu w północno-wschodnich rejonach Polski, Dolny Śląsk zdawał się być bezpieczny. Sytuacja zmieniła się jednak diametralnie w noc sylwestrową, kiedy to rozpoczęła się najcięższa zima, jaką Wrocław pamięta.
Zaskakujący atak zimy w sercu Dolnego Śląska
Pierwszy dzień nowego roku, 1979, przywitał Wrocław białym krajobrazem. Miasto obudziło się pod grubą powłoką śniegu, a wietrzne zamiecie nasilały chaos, powodując powstawanie zasp na drogach i chodnikach. Niespodziewana zmiana pogody wprowadziła mieszkańców w prawdziwy arktyczny horror. Temperatury gwałtownie spadły, a mieszkańcy miasta dopiero zaczynali dostrzegać prawdziwą skalę problemu.
Energia na wagę złota
Od pierwszego dnia nowego roku miasto zmagało się z poważnymi trudnościami energetycznymi. Wrocław pogrążył się w ciemnościach, zmuszając władze do zebrania sztabu kryzysowego przy świecach. Linie energetyczne nie wytrzymały naporu lodu, a liczne awarie transformatorów utrudniały dostawy prądu. Mieszkańcy musieli radzić sobie z niedoborami świec i problemami w zaopatrzeniu w najpotrzebniejsze towary.
Prośby o umiarkowanie w ogrzewaniu
W obliczu narastającego zimna w mieszkaniach lokalna prasa apelowała o ograniczenie zużycia gazu do ogrzewania. Problemy energetyczne, takie jak zamarznięte rurociągi i niedobory węgla, zmuszały mieszkańców do oszczędności. Wrocławianie starali się stawić czoła surowym warunkom, kierując się zaleceniami o minimalizowanie skutków zimowego żywiołu.
Dziecięce zabawy wśród śnieżnych zaspy
W tej trudnej sytuacji, dzieci znalazły swój powód do radości. Mroźna sceneria umożliwiała niecodzienne zabawy jak jazda na sankach, budowanie bałwanów i ślizganie się po lodzie. Zamknięcie szkół tylko wzmacniało dziecięcy entuzjazm z nieoczekiwanego wolnego czasu.
Transport w stanie zapaści
Zima stulecia skutecznie sparaliżowała zarówno komunikację miejską, jak i międzymiastową. Zamarznięte zwrotnice i zasypane tory kolejowe prowadziły do licznych opóźnień i odwołań kursów. Lotnisko działało w ograniczonym zakresie, a do odśnieżania miasta zaangażowano mieszkańców, studentów i żołnierzy. Wrocław stawiał czoła niewidzianym wcześniej wyzwaniom, a trudne warunki uwidoczniły słabości infrastruktury PRL, które zyskały ironiczne określenie Polskiej Rzeczpospolitej Lodowej.
Źródło: wroclaw.pl