Tajemnicze krzyże na drzewach inspiracją kryminału Mieczysława Gorzki

Tajemnicze symbole na drzewach, których znaczenia nigdy oficjalnie nie ustalono, stały się punktem wyjścia do nowej powieści Mieczysława Gorzki. W „Białych krzyżach” mieszkający we Wrocławiu pisarz wykorzystuje lokalną zagadkę do opowiedzenia fikcyjnej historii o przemocy i fanatyzmie. Choć książka ma mocny związek z miastem, prowadzone w niej śledztwo obejmuje również inne części Polski.

Wrocławski trop i podróż przez Polskę

Akcja rozgrywa się zimą, a silny mróz dodatkowo buduje niepokojącą atmosferę. Czytelnicy znajdą w powieści miejsca istniejące poza literaturą: willę na wrocławskim Oporowie i pierogarnię przy ulicy Solskiego. Trop prowadzi też do Warszawy, Krakowa, Olsztyna i Szczecina.

Gorzka interesuje się historią Wrocławia i od początku zamierzał osadzać w nim swoje książki. Przywiązanie do rzeczywistej przestrzeni widać w sposobie, w jaki prowadzi bohaterów przez znane ulice i miejsca. O „Białych krzyżach” będzie można porozmawiać z pisarzem podczas spotkania w Mediatece we Wrocławiu, zaplanowanego na 19 listopada o godz. 18.00.

Komisarz Wolska przejmuje śledztwo

Zagadką zajmuje się Agata Wolska z Centralnego Biura Śledczego Policji. Nowa bohaterka zastępuje na razie nadkomisarza Marcina Zakrzewskiego, który wystąpił w dziewięciu książkach autora. „Białe krzyże” zostały pomyślane jako powieść samodzielna, bez kontynuacji.

Wolska dołącza do innych zdecydowanych i niezależnych postaci kobiecych w twórczości Gorzki: komisarz Kariny Buczko i komisarz Laury Wilk. Pisarz zwraca uwagę, że policjantki, zwłaszcza na stanowiskach kierowniczych, muszą wykazywać się siłą i charakterem.

Na potrzeby fabuły autor stworzył tajną grupę śledczą z szerokimi uprawnieniami. Ma ona wyjaśnić sprawę i schwytać sprawcę. Przygotowując książki, Gorzka poznawał policyjne procedury, metody przesłuchań i prowadzenia dochodzeń, a trudniejsze zagadnienia konsultował z policjantami. Zaznacza zarazem, że w beletrystyce zdarza mu się odstępować od rzeczywistych reguł.

Niewyjaśnione znaki i mechanizmy fanatyzmu

Inspiracją dla powieści były doniesienia o białych krzyżach pojawiających się przed laty na drzewach w różnych częściach Wrocławia. Pisarza zainteresowały także przypuszczenia, że znaki mogły mieć związek z sektą, która miała później rozwieszać na drzewach manifesty. Znaczenia symboli nigdy oficjalnie nie wyjaśniono.

Na tej podstawie Gorzka zbudował fikcyjną opowieść o fanatyzmie. Dostrzega nasilające się podziały i radykalizację, do której mogą przyczyniać się media społecznościowe. Zwraca również uwagę, że rzeczywistość bywa bardziej skomplikowana i zaskakująca niż literacka fabuła.

W książce pojawiają się morderca i postać określana mianem Czyściciela. Autor zwykle tworzy przeciwników bohaterów z myślą o konkretnej historii, starając się przy tym pokazać, co doprowadziło ich do czynienia zła.

Droga od fantastyki do kryminału

Gorzka zaczął opowiadać historie już w szkole podstawowej. Zanim zwrócił się ku kryminałom, pisał fantastykę, science fiction i horrory. Do zmiany gatunku skłoniły go powieści Jo Nesbø z Harrym Hole’em; efektem tej drogi był „Martwy sad”, jego książkowy debiut.

W skandynawskich kryminałach pisarz ceni połączenie zagadki z problemami społecznymi i osobistą refleksją. Takie podejście pojawia się również w jego własnej twórczości.

Źródło: wroclaw.pl