Stanisław Dróżdż: Poeta, którego dzieła przenikają granice sztuki
Stanisław Dróżdż, choć w Polsce nieco niedoceniony, jest artystą o międzynarodowym potencjale. Jego twórczość, z pogranicza poezji konkretnej i sztuk wizualnych, mogłaby zachwycać publiczność na całym świecie. Wrocławianie mogą podziwiać jego prace na wielu budynkach, a jednym z najbardziej znanych dzieł jest „Klepsydra” z napisem „było jest będzie”, zdobiąca fasadę Muzeum Współczesnego Wrocław. Dziś, dzięki nowo powstałej stronie internetowej, każdy może odkrywać jego twórczość w wirtualnym muzeum.
Wirtualne muzeum: odkryj Stanisława Dróżdża na nowo
Wrocław, miasto, które uhonorowało Dróżdża wystawą „Światekst” oraz ozdobionymi tramwajami, teraz oferuje wyjątkową platformę internetową. Strona ta nie jest jedynie zbiorem jego dzieł, ale stanowi kompletne doświadczenie muzealne. Oprócz biografii, zdjęć i wywiadów, odwiedzający mogą zagłębić się w komentarze do jego prac, które prowadzą jak przewodnik po wystawie. Wśród prezentowanych dzieł znajdują się m.in. „Zapominanie” i „Klepsydra” z 1967 roku, „obok” z 1968, „koło” z 1971 oraz „Continuum” z 1973 roku.
Projekt strony internetowej, będący częścią inicjatywy „Pojęciokształty Stanisława Dróżdża – uporządkowanie dorobku”, został zrealizowany przez Muzeum Współczesne Wrocław z pomocą finansową z KPO.
Droga Dróżdża: Od poezji do sztuki wizualnej
Stanisław Dróżdż, urodzony w Sławkowie w maju 1939 roku, od 1955 roku związany był z Wrocławiem. Choć postrzegany jako artysta, sam siebie określał przede wszystkim jako poetę i filologa. Mimo że nie przyjęto go do Związku Literatów Polskich, w latach 70. XX wieku został członkiem Związku Polskich Artystów Plastyków.
Jego prace, tworzone pierwotnie na skromnych kartkach czy serwetkach, z czasem zyskały przestrzeń na ścianach galerii. Pomagało mu w tym wielu artystów, w tym prof. Stanisław Kortyka i architekt dr Roman Rutkowski, który zrealizował „było jest będzie” na fasadzie Muzeum Współczesnego Wrocław.
Globalne kontakty i międzynarodowe uznanie
Dróżdż był aktywnie zaangażowany w międzynarodową scenę poezji konkretnej, współpracując z takimi postaciami jak Ian Finlay czy Vacláv Havel. Jego dzieła znajdują się w prestiżowych kolekcjach w wielu krajach, w tym w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi i MOCAK w Krakowie.
We Wrocławiu jego obecność jest wciąż widoczna. Mural z „Zapominaniem” przy ul. Legnickiej 68-70 oraz praca „optimum” na ul. Hubskiej 35 przypominają o jego twórczości, stanowiąc trwały ślad jego artystycznej wizji.
Źródło: wroclaw.pl